weblog

31
mei
2006

Richard Osinga: Wembley

Mijn blik is strak gericht op de koude, glanzende buik, de botten schemeren door het vlees. Daar, daar en daar. Ik moet, ik moet en ik moet.
Ik voel een hand op mijn schouder. Ik maak de buik af, blijf in kadans: moet moet moet, pas als het kleinste bot, kleiner dan mijn pink, door de lucht vliegt, kijk ik om. Leolo draagt dezelfde witte laarzen als wij, en heeft hetzelfde papieren hoedje op, maar het staat hem niet; het past niet bij zijn kleurrijke overhemd, bij zijn gouden tand, bij zijn wijdvallende broek.

wembley
Dit is fragment nummer 138 van het boek "Wembley" van Richard Osinga.
Mijn blik is strak gericht op de koude, glanzende buik, de botten schemeren door het vlees. Daar, daar en daar. Ik moet, ik moet en ik moet.
Ik voel een hand op mijn schouder. Ik maak de buik af, blijf in kadans: moet moet moet, pas als het kleinste bot, kleiner dan mijn pink, door de lucht vliegt, kijk ik om. Leolo draagt dezelfde witte laarzen als wij, en heeft hetzelfde papieren hoedje op, maar het staat hem niet; het past niet bij zijn kleurrijke overhemd, bij zijn gouden tand, bij zijn wijdvallende broek.
'Wembley! Je bent goed bezig, zie ik. Rats, rats, rats, alle botten vliegen eruit. Greuter zei al dat je talent had, maar nu zie ik het met eigen ogen. Jij vraagt altijd of ik kom kijken bij het voetballen, maar ik kan net zo goed een keertje in de slagerij komen kijken om je aan het werk te zien.'
Wat doet Leolo hier?
'Ik kom je ophalen, jongen. We gaan naar het politiebureau.'
'Wat is er?'
'Maak je geen zorgen. Goed nieuws. Je hebt je kaart. Je vergunning. Ik heb alles geregeld met Greuter. Je hebt vanmiddag vrij. We gaan van jou een echte Nederlander maken. Dat opent een wereld aan mogelijkheden. Jongen, Wembley, dat heeft Leolo uitstekend voor jou geregeld.'

Naar het begin - Doe mee - Lees verder >>

 

reacties

Er zijn nog geen reacties op dit artikel. Get your 15 minutes of fame, en wees de eerste die reageert!