weblog

22
november
2005

Fotografie-koopzucht

Canon EOS L lenzenAls winnaar van de vierde raadfoto op vanveelen.info mocht ik een gastcolumn schrijven. Iets wat ik natuurlijk graag heb gedaan, en vanwege het raakvlak met mijn eigen site plaats ik 'm ook hier:

In de afgelopen drie jaar heeft de digitale fotografie een grote vlucht genomen. Waar het eerst voorbehouden was aan gefortuneerde hobbyisten en early adapters die er graag mee wilden patsen, heeft nu iedereen wel een digitale camera in huis. En soms wel twee. En dan ook nog eentje op de mobiele telefoon.

Fotografie is met die digitale revolutie een stuk toegankelijker geworden, en dat is een goede zaak. Mensen die zich er serieus voor interesseren leren sneller de basics. What you see is what you get, namelijk. Foto maken, en meteen bekijken op het LCD-schermpje. Te donker? Dan doen we hem toch gewoon over met een langere sluitertijd? Het kost toch niks extra!

De prijzen zijn in de afgelopen drie jaar spectaculair gedaald, en de specificaties zijn er alleen maar beter op geworden. Ook een goede zaak. Maar toch is het allemaal nog steeds een dure aangelegenheid. Een fatsoenlijke digitale compactcamera kost alsnog zo'n 250 euro. En dan heb je nog geen geheugen, extra accu en beschermhoesje. Een wat uitgebreider apparaat met dikke zoomfunctie, beeldstabilisatie en meer megapixels komt op zo'n 500 a 600 euro uit. En vanaf ongeveer 750 euro koop je tegenwoordig al een digitale spiegelreflex.

Veel mensen beginnen met een kleine camera, en als blijkt dat ze het leuk vinden en verder willen, dan gaan ze hogerop. Zo ben ik zelf ook begonnen. Eerst heb ik mijn Canon Digital Ixus V2 helemaal binnenstebuiten gekeerd. Dat ding is ontzettend handig, maar kent ernstige beperkingen. En dus ben ik een dikke twee jaar geleden overgestapt op een Canon EOS 300D.

Veel mensen maken een dergelijke stap, en daar is niets mis mee. Met een spiegelreflex heb je gewoon ontzettend veel mogelijkheden tot je beschikking, en kun je je foto's tot in de puntjes controleren. Sluitertijd, diafragma, ISO-gevoeligheid, autofocus-modus, lichtmetingsmethode, belichtingscorrectie: alles is naar wens in te stellen. En dan heb ik het nog niet eens over de goede beeldkwaliteit (door betere beeldsensors maar vooral door betere lenzen in vergelijking met compactcamera's).

Als gevolg van de opkomst van de digitale fotografie, zijn websites en forums waar mensen hun foto's kunnen showen ook als paddestoelen uit de grond geschoten. Zelf post en lees ik regelmatig op DutchPhotoZone en in het Fotografie-forum van Tweakers.net. Beide zijn sterk toegenomen in populariteit en worden de laatste maanden werkelijk overspoeld door enthousiastelingen. Ook daar is niets mis mee, ware het niet dat ik bij menigeen een gigantische koopzucht bespeur. Men wil opeens het beste van het beste, ongeacht hoe duur het is. En niemand zegt het hardop, maar dat wil men in de hoop er een betere fotograaf van te worden.

Men ziet mooie foto's van mensen met fotografische aanleg, en denkt: dat wil ik ook! En dan gaan ze kijken naar wat die fotograaf daar dan voor materiaal voor gebruikt heeft. Dure body's en dure lenzen. Oh, denkt men, als ik dat nou ook koop, dan kan ik ook zulke foto's maken. De digitale spiegelreflex van een half jaar oud is dan niet goed genoeg meer, en moet vervangen worden door een twee keer zo dure variant. Weg kitlens, want met lenzen van over de duizend euro kun je pas echt mooie foto's maken. En iedereen moet natuurlijk de duurste flitser, want daarmee is goed flitsen een eitje. Maar wat gebeurt er vervolgens? Vrijwel niemand die met foto's komt die zulk duur materiaal kunnen rechtvaardigen. Maar ze hebben wel allemaal de grootste bek over hoe goed hun materiaal wel niet is, en hoeveel verstand ze er wel niet van hebben. Je ziet het gewoon gebeuren, studentjes van net 20 jaar die voor vierduizend euro aan fotografiespul uitgeven. Vijf jaar geleden waren het alleen de professionele fotografen die zulke bedragen op tafel legden, terecht overigens. Begrijp me goed, er is niets mis met het kopen van lenzen van twaalfhonderd euro of een body van twee ruggen, maar dan alleen als je tegen de limitaties oploopt van je huidige materiaal.

Fotograferen = zien. Geef een goede fotograaf een wegwerpcamera en een beginner een set van vierduizend euro; de goede fotograaf zal met inferieur materiaal toch met betere foto's op de proppen komen. Goed materiaal is erg fijn, maar je moet het wel kunnen bedienen en kunnen benutten. En bovenal moet het een middel zijn, en geen doel op zich. Als je geen oog hebt voor composities, voor details, of voor de schoonheid van sommige gewone dingen, dan heb je niks aan al dat dure spul.

Nogmaals, ik wil niemand z'n hobby afnemen of de grond in boren, maar wil wel zeggen: Wie de schoen past, trekke hem aan. Verder: veel fotografeer-plezier!

reacties

Er zijn nog geen reacties op dit artikel. Get your 15 minutes of fame, en wees de eerste die reageert!